Μια αρχή… διαφορετική!

Φέτος η έναρξη της σχολικής χρονιάς σηματοδοτήθηκε από εντάσεις και διχαστικούς λόγους. Δικαιολογημένο ως ένα βαθμό γιατί πραγματικά οι συνθήκες είναι πρωτοφανείς και απόλυτα ρευστές…

Γονείς, εκπαιδευτικοί, επιστήμονες, άσχετοι, σχετικά άσχετοι, πολιτικοί και άλλοι, κόπτωνται υπέρ του ενός ή του άλλου μετώπου με την απόλυτη σιγουριά της ορθότητας της γνώμης τους… Και κάπου εκεί τα παιδιά! Που ανάλογα με την ηλικία τους εσωτερικεύουν αυτή την ένταση και που αν ζητήσουν εξηγήσεις είναι σίγουρο ότι κανείς δεν είναι σε θέση να τους δώσει…

Και κάθομαι και αναρωτιέμαι… Τόσοι άνθρωποι, τόσες αναρτήσεις, τόσες βεβαιότητες και κανείς δεν σκέφτηκε ούτε μια στιγμή  την επίδραση που μπορεί να έχει όλη αυτή η πολεμική στην ψυχολογία του παιδιού! Σα να μην του έφτανε η έναρξη της σχολικής χρονιάς που είναι από μόνη της μια στρεσογόνα περίοδος! Σα να μην του έφτανε η ρευστότητα των συνθηκών που επικρατεί σε σχεδόν όλες τις οικογένειες για το χειμώνα που έρχεται…

Η οικογένεια αποτελεί το πλαίσιο στήριξης του παιδιού. Εκεί που το παιδί προσβλέπει στην αίσθηση της ασφάλειας και στην απόκτηση εργαλείων  κατανόησης του κόσμου! Το επόμενο πλαίσιο είναι το σχολείο! Αν τα δύο αυτά πλαίσια εκπέμπουν αντιφατικά, στρεσογόνα και ουσιαστικά ανεπεξέργαστα μηνύματα, μπορείτε να φανταστείτε το αντίκτυπο που θα έχει στο παιδί!…

Ο καθένας έχει την άποψή του και αυτό είναι θεμιτό! Ο καθένας μεγαλώνει το παιδί του με βάση τις αρχές και τις αξίες του! Αρκεί να βοηθά το παιδί να κατανοεί αυτές τις αξίες και να βρίσκει τρόπους να τις προσαρμόζει στην πραγματικότητα!

-Ας μη φορτίσουμε το παιδί με τα δικά μας άχγη!

-Ας εστιαστούμε σε αυτά που μπορούμε να ελέγξουμε.

-Ας κινηθούμε με ενσυνειδητότητα και προσαρμοστικότητα σε μια πραγματικότητα που αλλάζει καθημερινά.

Ας κάνουμε στο παιδί μας το δώρο της ηρεμίας.

Η αρχή μπορεί να γίνει με τη χρήση ενός πιο ήπιου λόγου. Με χρήση λέξεων που βοηθούν το παιδί να ηρεμήσει. Η γλώσσα δημιουργεί πραγματικότητα! Μια κοφτερή γλώσσα δημιουργεί μια κοφτερή πραγματικότητα. Μια ήπια γλώσσα, μια πιο αποδεκτή πραγματικότητα. Ας φροντίσουμε την πραγματικότητα του παιδιού μας! Μόνο εμείς μπορούμε….